dün amcaların da gelmesi vesilesiyle teleferikle uludağ’a çıkmaya karar verdik… tmm herşey güzeldi maksat gezmek ve beraber olmaktı… ancak ilk sorun teleferiğin önündeki kuyrukta başladı içeri girene kdr yaklaşık bi 45 dk bekledik içeri girdik biletleri aldık fln ama o da ne? asıl kuyruk içerdeymiş içerde de bi 45 dk geçirdikten sonra sonunda teleferike bindik, işte ilk önce ilk durağa geldik bu yolculuk 9 dk falan surdu ve bnm hayatımdaki ilk telefrekik yolculuğumdu daha sonra tepedeki Askeri orduevine gidebilmek için bu durakta indik (ztn son ) ve 1 teleferiğe daha bindik bu da daha dik bir şekilde çıkıyor ve 2 dağın arasından geçtiğiniz yer gerçekten de korkutucu bide bu teleferikte hafiften tırstırıcı bir olay war teleferik gittiği tellerin bağlı olduğu direkler var tahmin edebileceğiniz gibi işte bu direklerden geçerken teleferik (üff yazması çok zor be ) önce bir yukarı çıkıyor sonra birden sanki boşluğa düşmüş gibi aşağı iniyor buralarda teleferikteki dişicanların ayyyyy! diyer bağırmalarına bir anlam veremesemde bazen bu işi hızlı olarak yaptığında tırstırıc olabiliyor çünkü tel. sallanıyor falan işte sonunda uludağ’ın en depesine bi yerlere geldik ancak burdan otellerin olduğu daha doğrusu ordu evinin olduğu yere gidebilmemiz için yine bir minibüs yolculuğu yapmamız gerekiyordu onu yaptık ve sonunda orduevine vardık.. ancak kuyrukta beklemek biraz yormuştu bizi ve gölge de hissettiğimiz serinlik bize gerçekten de deniz seviyesinden 1800 metre yükseklikte olduğumuz hatırlatır cinsten di.. yani gölgede hava resmen böyle sonbahardaki hava gibi soğuk la sıcak arasında kalmış ancak soğuğun biraz fazla bastığı bir hava ve tişort la fln durunca insanı üşütüyor.. orduevine girdik yemek yedik falan sonra ben bir net cafeyi ziyaret ettim ( allahım 2 dk net’siz kalsam ölcem sanki ) ve daha sonra babamın hadi gidiyoruz şeklindeki uyarısı ile hesabı ödeyip çıktık ordu evinden ancak işte burda acayip bir olay oldu ne olsa beğenirsiniz? bizi 2. teleferik durağından orduevine gitiren minibüs’ün az önce gittiğini farkettiğimizde daha doğrusu ordaki eleman söylediğinde içimizde hafiften “Burdamı kaldık lan yoqsa” diye bir ürperti belirdi daha sonra işte orda 2-3 defa yürüdük böle dolaştık fln belki gelir diye ancak yo ne gelen var nede giden… ama nihayetinde babamın ordaki dükkandan bir elemanla görüşmesi ve o elemanında minibüsçüyü çağırması sonucu bi 20 dk sonra minibüs geldi ve bindik tabi bu sırada şşu aralar pek haz etmediğimiz güneşin ne kadar süper bişe olduğunuda yaşamış olduk çünkü 30. dk serin gölgede durunca güneşin altına çıktığınızda kemikleriniz adete ısınıyor yani bunu hissediyosunuz işte dönüş yolculuğunda da biraz sıra bekledikten sonra nihayetinde Bursa’ya daha doğrus yere ayak bastık, tabi daha dönme dolaba binemeyen yengem aşağı inersek yeri öpecem demişti bu dediği sözü hatırlatmayıda unutmadık ewe geldiğimizde baya yorulmuştum ancak güzel bir banyodan sonra rahatladım ve bir tatil günü daha böyle geçip gitti… hadi iyi günler